Ślepy zabójca - Margaret Atwood

Ślepy zabójca - Margaret Atwood

Iris Chase skończyła już 80 lat. Zmierzając ku śmierci odczuwa wewnętrzny przymus analizy swojego życia, rozliczenia, napisania prawdy. Pisze codziennie, odtwarzając historię rodziny i próbując zrozumieć, dlaczego jej siostra, Laura, zginęła tak młodo.

Powieść jest wielowątkowa, zbudowana w ciekawy sposób. Dominująca wydaje się być narracja pierwszoosobowa prowadzona przez Iris. To opowieść o dziadkach, czasach dzieciństwa, małżeństwie, macierzyństwie, trudnych relacjach z ludźmi i o Laurze, młodszej, niezwykłej siostrze. Iris i Laura, córki fabrykanta guzików, o ustalonej pozycji społecznej, przeżywają wojnę, upadek fabryk, społeczne niepokoje, frustracje starającego się utrzymać miejsca pracy dla robotników ojca i zrozumieć ludzi i świat. Historia ta jest przerywana przedrukami artykułów, informujących o losach członków rodziny Chase`ów i Griffen`ów, których łącznikiem jest właśnie Iris. Perspektywa zewnętrzna, tak odmienna od spojrzenia głównej bohaterki, pokazuje, jak trudno być osobą publiczną i spełniać oczekiwania społeczeństwa. Perłą, opowieścią w opowieści, jest natomiast Ślepy zabójca autorstwa Laury Chase o niedozwolonej miłości, o wymyślonym świecie, w którym dzieci – niewolnicy tkają piękne dywany i w którym ślepy zabójca zakochuje się w swojej ofierze.

Przeplatanie tych trzech elementów narracyjnych utrzymuje uwagę czytelnika na najwyższym poziomie.

"Kiedy zaczynałam pisać to sprawozdanie z życia Laury – i własnego – nie miałam pojęcia, dlaczego to piszę, albo kto to przeczyta […]. Pisałam dla ciebie…" – kończy Iris. Dla kogo? I po co? - odpowiedzi w powieści Atwood.

Ewa Herchel

000955

Ślepy zabójca - Margaret Atwood